Search This Blog

Saturday, August 28, 2010

തങ്കമ്മേടെ പുല്ലുംകെട്ട് ....

ഓണം എല്ലാ മലയാളികള്‍ക്കും എന്നപോലെ മീനടംകാര്‍ക്കും ഒരു ആഖോഷമാണ്. മാവേലിയെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ മീനടംകാര്‍ പറന്നു നില്‍ക്കും... ഇങ്ങനെ പറന്നു നില്ക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് ശകലം വീര്യം ഉള്ളില്‍ ചെല്ലണം.. അതുകൊണ്ട് ഓണനാളില്‍ മീനടം അല്പം ഫിറ്റ്‌ ആണ്... പൊന്മണിയുടെ കടയിലേക്കും മറ്റും ചരക്കെടുക്കാന്‍ പോകുന്ന ഒരു കാളവണ്ടി ഉണ്ട്....മീനടംകാരുടെ താല്‍ക്കാലിക കോട്ടയം ആവശ്യങ്ങള്‍ പുള്ളി ആണ് നിറവേറ്റുക.  കൊമ്പന്‍ മീശയും പിരിച്ചു അതിന്‍റെ സാരഥി ആയി ഇരിക്കുന്ന ജോസേട്ടനെ (പേര് യാതാര്‍ത്ഥ്യം ആകണമെന്നില്ല..) കണ്ടാല്‍ ആരും ഒന്ന് നോക്കും. ജോസെട്ടനോ ഈ ഭൂലകത്തു വേറെ ഒരു വണ്ടിയും എന്‍റെ വണ്ടിയോട് മുട്ടാന്‍ ഇല്ല എന്നുള്ള ഭാവം.. ഞങ്ങള്‍ പിള്ളേര്‍ക്കെല്ലാം ഈ വണ്ടി ഒരു കൌതുകം ആണ്... ജോസേട്ടന് പിള്ളാരും വല്യ കാര്യമാണ്... കാളവണ്ടിയുടെ എല്ലാ സാങ്കേതിക വശങ്ങളും ജോസേട്ടന്‍ പിള്ളാര്‍ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുക്കും.  ഈ ജോസേട്ടനും, കട്ടയിലെ പുന്നൂസേട്ടനും എല്ലാം സ്ഥിരം BAR മേറ്റ്സ് ആയിരുന്നു.. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കോട്ടയത്ത്‌ നിന്നുള്ള തിരിച്ചു വരവ് കുറച്ചൊക്കെ പുന്നൂസേട്ടന്റെ വീട്ടില്‍ പോക്കുമായി സാമ്യമുണ്ട്‌...
ഈ ജോസേട്ടനെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്‍, അദ്ധേഹത്തിന്റെ മകളുടെ കാര്യം പറയാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ... ആരെയും വ്യക്തിപരമായി ദ്രോഹിക്കാന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ കൂടിയും, ചില യാഥാര്‍ത്യങ്ങള്‍ കഥാകൃത്തിനു മറച്ചു പിടിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.... ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മകള്‍ കോളേജ് ഇല്‍ പ്രീ ഡിഗ്രീ ക്ക് ചേര്‍ന്ന സമയം... അച്ഛന്‍ കാളവണ്ടിക്കാരന്‍ ആണെന്നുള്ള ഒരു നാണക്കേട്‌ പരിഷ്കാരിയായ മകള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. പുള്ളിക്കാരി ഈ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഉള്ളില്‍ കടിച്ചു പിടിച്ചു കോളേജ്ഇല്‍ പോകുന്ന കാലം.. ഒരു അവധിക്കാലം .... പുള്ളിക്കാരിയുടെ കോളേജ്ഇലെ  സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് പുള്ളിക്കാരിയുടെ വീടും നാടും കാണാന്‍ ഒരു മോഹം. അവളോട്‌ പറയാതെ അവള്‍ക്കൊരു സര്‍പ്രൈസ് കൊടുക്കാന്‍ ഇവരില്‍ വിരുതന്മാരായ ചിലര്‍ മീനടം വരെ എത്തി... അതിനു ശേഷം വഴി ചോദിക്കാതെ മുന്‍പോട്ടു പോകാന്‍ പറ്റില്ലാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഇവര്‍ പൊന്മണിയുടെ കടയില്‍ കയറി ഒരു സോഡാ പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... 
ഇവിടെ ഈ ബാങ്ക് മാനേജര്‍ ജോസിന്‍റെ വീട് ഏതാണ്? 
കടയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സര്‍വ്വ ആള്‍ക്കാരുടെ നോട്ടവും ഈ പയ്യന്മാരില്‍ ഉറച്ചു.... അങ്ങനെ ഒരു ബാങ്ക് മാനേജര്‍ എന്നല്ല.... അന്ന് മീനടം പ്രദേശത്ത് ഒരു ബാങ്ക് മാനേജര്‍മാരും താമസം ഇല്ലാരുന്നു... വഴി തെറ്റി വന്ന പയ്യന്മാരെ ഒന്ന് സഹായിച്ചേക്കാം എന്ന് കരുതി വിത്ത്‌പുരക്കല്‍ വീട്ടിലെ രഖു ചോദിച്ചു... മീനടം എന്ന് തന്നെ ആണോ പുള്ളി അഡ്രസ്‌ തന്നത്... പയ്യന്മാര്‍ക്ക് നൂറു ശതമാനം ഉറപ്പു... ഒന്ന് കൂടി വ്യക്തമാക്കാന്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു.. പുള്ളിയുടെ ഒരു മകള്‍ പാമ്പാടി KG കോളേജ് ഇല്‍ പഠിക്കുന്നു.... ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഉറുമ്പയിലെ രാജു പറഞ്ഞു... ഇവിടെ അങ്ങനെ ഒരു ബാങ്ക് മാനേജര്‍ ഇല്ല... പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ പോലെ ഒരു ജോസേട്ടന്‍ ഉണ്ട്.. പുള്ളിയുടെ മകളും KG കോളേജ് ഇല്‍ ആണ് പഠിക്കുന്നത്... പക്ഷെ....
ഒന്ന് നിര്‍ത്തി രാജു തുടര്‍ന്നു.... പുള്ളി ബാങ്ക് മാനേജര്‍ അല്ല.... ഒരു കാളവണ്ടിക്കാരന്‍ ആണ് ഞാന്‍ പറയുന്ന ജോസേട്ടന്‍.... 
ഏതായാലും ഇവര്‍ അങ്ങോട്ടുള്ള വഴി ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി, ഏതായാലും വന്നതല്ലേ അതാണോ വീടെന്നു നോക്കികളയാം എന്ന് കരുതി അവര്‍ കളം വിട്ടു.. അപ്പോള്‍ അവിടെ ഇരുന്ന വെട്ടത്തെ കൊച്ചുമോന് ഒരു സംശയം... ഇനി ഇപ്പം ലത് ശരിയായിരിക്കുമോ... ബാങ്ക് മാനേജര്‍ തന്നെ ആണോ നമ്മുടെ കാളവണ്ടിക്കാരന്‍ ജോസേട്ടന്‍ ????  കൊച്ചുമോന്‍റെ  സംശയം കടയില്ലുള്ള ഗ്രൂപ്പ്‌ ഏറ്റുപിടിച്ചു... നിജ സ്ഥിതി ഒന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെ കാര്യം... കൊച്ചുമോനും രാജുവും അങ്ങോട്ട്‌ വച്ചു പിടിച്ചു.... അവര്‍ വീട്ടില്‍ കയറിയില്ല.. അതിനു മുന്‍പേ കൂട്ടുകാരുടെ സര്‍പ്രൈസ് വിസിറ്റ് മുഴുവനായി ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ പറ്റാതെ ബാങ്ക് മാനേജര്‍ ജോസേട്ടന്റെ മോള്‍ ഉമ്മറത്ത്‌ കൂട്ടുകാരെ സ്വീകരിക്കുന്നു.... രാജുവും മോനിച്ചനും കാര്യം മനസ്സിലായി.....
അങ്ങനെ കാളവണ്ടിക്കാരന്‍ ജോസേട്ടന് സ്വന്തം മകള്‍ കാരണം മീനടത്തു മറ്റൊരു പേര് കിട്ടി... ബാങ്ക് മാനേജര്‍.  
നല്ല മഴ ഉള്ള ഒരു ഓണക്കാലത്ത് , തോടും അരുവികളും എല്ലാം നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നു... പൊതുവേ എല്ലാരും സ്വന്തം വീടുകളില്‍ കട്ടന്‍ കാപ്പിയും കുടിച്ചു മൂടി പുതച്ചു ഇരിക്കുന്നു...  അന്ന് നമ്മുടെ ജോസേട്ടന്‍ രാവിലെ തന്നെ അല്പം മിനുങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.... തങ്കമ്മ പുല്ലു ചെത്താന്‍ കണ്ടത്തില്‍ (പാടം അല്ലെങ്കില്‍ വയല്‍ ) പോയിരിക്കുന്നു ....  പെട്ടന്ന് ജോസേട്ടന്‍ നോക്കി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വെള്ളം ഇരച്ചു കയറുന്നു.... റോഡും തോടും എല്ലാം വെള്ളം... മലവെള്ളം വരവാണെന്ന് തോന്നുന്നു...... പെട്ടന്നാണ് ജോസേട്ടന്‍ പുല്ലു ചെത്താന്‍ പോയ തങ്കമ്മയെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തത്‌..... അയ്യോ അവള്‍ ഒറ്റക്കാണല്ലോ പോയത്... ജോസേട്ടന്‍ നേരെ അരപ്ലൈസ് (തിണ്ണയില്‍ അല്പം ഉയര്തികെട്ടിയ തറ, പണ്ടത്തെ വീടുകളുടെ ഒരു പ്രത്യേകത ആയിരുന്നു..) ഇല്‍ കയറി നിന്നു ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.... 
എടീ തങ്കമ്മേ നീ ആ പുല്ലും കെട്ടു അവിടെ വെച്ചേരെ, ഞാന്‍ അങ്ങ് ഊളിയിട്ടു എത്താം... 
ഈ വാക്കുകള്‍ റോഡില്‍ കൂടി പോവുക ആയിരുന്ന ചമത്തറയിലെ മോഹന്‍ ചേട്ടന്‍ കേട്ടു... അതിന്‍റെ കൂടെ പൊത്തോ എന്നൊരു ഒച്ചയും കൂടെ എന്‍റെ അമ്മേ എന്നൊരു അലര്‍ച്ചയും കേട്ടു....  ആകെ പരിഭ്രാന്തനായി മോഹന്ചെട്ടന്‍ ഓടിക്കയറി ജോസേട്ടന്റെ വീട്ടില്‍ ചെന്നു... നോക്കിയപ്പോള്‍ മിറ്റത്തുകിടന്നു ജോസേട്ടന്‍ നിലവിളിക്കുന്നു.... ഏതായാലും പൊക്കി എടുത്തു എല്ലാരും കൂടി ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചു... കഴുത്ത് ഉളുക്കി ...രണ്ടാഴ്ച ഡോക്ടര്‍ പ്ലാസ്റ്റെര്‍ ഇട്ടു കിടത്തി...സംസാരിക്കാര്‍  ആയപ്പോള്‍ പുള്ളി തന്നെ പറഞ്ഞു... എന്‍റെ പോന്നു മോഹനാ രാവിലെ അടിച്ചതിന്റെ കിക്ക് കാരണം ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു വെള്ളം മുഴുവന്‍ അങ്ങ് പോങ്ങിയെന്നു... ഭാര്യയെ ഒന്ന്  സഹായിക്കാന്‍ നേരെ ചാടി ഊളിയിട്ടു നീന്തിയതാ.... നീ ഇത് ആരോടും പറയേണ്ടാ... പക്ഷെ പുള്ളി ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നും വരുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ മീനടം ഗ്രാമം ഈ കഥ പഴങ്കഥ ആക്കി.....

Thursday, August 26, 2010

തൈരിന്‍റെ ലഹരി

മീനടംകാര്‍ പൊതുവേ എന്തും പരീക്ഷിച്ചു നോക്കി വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ്. എന്തിനു സംഗീതം ആണെങ്കില്‍ പോലും ... എന്‍റെ കാര്യം തന്നെ ഉദാഹരണം. ഇതുവരെ താളം ഒപ്പിച്ചോ അല്ലെങ്കില്‍ ശ്രുതി തെറ്റാതെയോ പാടാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം കേട്ടാല്‍ രണ്ടു വരി ഞാനും മൂളും.. അങ്ങനെ അടിയുറച്ച ഒരു സംഗീത വിദ്വാനാണ് താന്‍ എന്ന് നാല് പേരെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഞാന്‍ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കാറുണ്ട്. സംഗീതം അല്ല നമ്മുടെ ഇവിടുത്തെ കാര്യം.. ഒരു കാലത്ത് മീനടം റോഡില്‍ കൂടി രാത്രി കാലങ്ങളില്‍ ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടില്‍ പോകുന്ന വഴിക്ക് അടിച്ചു ഫിറ്റ്‌ ആയിട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് ഉറക്കെ രാഷ്ട്രീയം പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന കട്ടയിലെ പുന്നൂസ് ചേട്ടനാണ് (ഈ പേര് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആകണമെന്നില്ല) നമ്മുടെ കഥാപാത്രം... ആണുങ്ങളുടെ പൌരുഷം പൊക്കത്തില്‍ അല്ല മീശയില്‍ ആണെന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ ഒരു ധൈര്യശാലി. എല്ലാം കൂടി ഒരു മൂന്നു നാല് അടി പൊക്കം ഉണ്ട് പുള്ളിക്കാരന്.. കുടിയുടെ ആത്മാര്‍ഥത കാരണം കവിളും കണ്ണുകളും ഒക്കെ ആ കറുത്ത മുഖത്ത് ഏതോ ഗുഹയില്‍ എന്നപോലെ ഒളിച്ചിരിക്കും... പിന്നെ ഇദ്ദേഹം നല്ല സില്‍ക്ക് ജുബ്ബയെ ധരിക്കൂ.. കിടക്കപ്പായില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു വന്നാലും പുള്ളി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് നല്ല തിളങ്ങുന്ന സില്‍ക്ക് ജുബ്ബ ആയിരിക്കും...പുള്ളിക്കാരനും നമ്മുടെ പൊന്മണിയുടെ കടയിലെ സ്ഥിരം വെടിവട്ടം ഗാങ്ങില്‍ മെമ്പര്‍ ആണ്.

അന്ന് ചാരായം നാട്ടില്‍ ഒക്കെ ഒരു ഹിറ്റ്‌ ആണ്.. കുറഞ്ഞ ചിലവില്‍ കൂടുതല്‍ ഫിറ്റ്‌. പുന്നൂസേട്ടന് ഈ സാധനം ചെല്ലാതെ ഒരു ദിവസം തുടങ്ങാനും അവസാനിപ്പിക്കാനും പറ്റില്ല. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് നമ്മുടെ എക്സൈസ് മന്ത്രി ഒരു പാതകം ചെയ്തത്... ചരായത്തിനും ഡ്യൂട്ടി ..... തീര്‍ന്നില്ലേ... പാവപ്പെട്ടവന്‍റെ ലഹരി എന്നുള്ള ലേബല്‍ ചാരായത്തിനു കൈവിട്ടു പോയി.... പുന്നൂസേട്ടന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു കരിദിനം ആയിരുന്നു അന്ന്..

ഈ സംഭവം പൊന്മണിയുടെ കടയിലെ ഒരു സജീവ ചര്‍ച്ചാ വിഷയമായി... കാരണം ആ കൂട്ടത്തില്‍ ബഹു ഭൂരിപക്ഷവും ചരയത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ ആയിരുന്നു.. ഏതോ ഒരു ചര്‍ച്ചാ വേളയില്‍ പുന്നൂസേട്ടന്‍ തന്‍റെ മനോവിഷമം മറ്റുള്ളവരോട് പങ്കു വച്ചു... ഇനി എങ്ങനെ കീശ കാലിയാകതെ ലഹരി കിട്ടും...

എന്‍റെ പുന്നൂസേട്ടാ... (ഉറുമ്പയിലെ രാജുവാണ് വിളിച്ചത്) ഇതിനൊക്കെ നമ്മുടെ നാടന്‍ മറുമരുന്നില്ലേ..... പുന്നൂസേട്ടന്‍റെ മുഖത്ത് പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു ഒളി മിന്നി... എന്‍റെ രാജു, നീ പണ്ടേ മിടുക്കനാ.. കാര്യം പറയടാ....
പുന്നൂസേട്ടാ... (രാജു ഒന്ന് നിര്‍ത്തി അല്പം നിവര്‍ന്നിരുന്നു, പിന്നെ ഒരു കെമിസ്ട്രി അധ്യാപകന്‍റെ സ്റ്റൈലില്‍ തുടര്‍ന്നു...). ഈ ചാരായം ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ ഒരു തരം രാസ പ്രക്രിയ കൊണ്ടാണ്... ഇത് മറ്റൊരു വിധത്തില്‍ നമുക്ക് വീട്ടില്‍ ചെയ്യാവുന്നതെ ഒള്ളു... ഒരു ലിറ്റര്‍  തൈര് എടുക്കുക, അതില്‍ അല്പം മണ്ണെണ്ണ.. അളവ് വളരെ കറക്റ്റ് ആകണം.. നാലോ അഞ്ചോ തുള്ളി... ഒഴിച്ച് അല്പം പഞ്ചസാരയും ഇട്ടു ഒരു രണ്ടാഴ്ച അടച്ചു ഒരു ഭരണിയില്‍ വച്ചോളൂ... രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാല്‍ നല്ല സ്വയമ്പന്‍ (ഉശിരന്‍ എന്നര്‍ത്ഥം) സാധനം വീട്ടില്‍ റെഡി..
 
ഏതായാലും രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു പുന്നൂസേട്ടനെ മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ അട്മിറ്റാക്കി... ഈ വാര്‍ത്ത അറിഞ്ഞു നമ്മുടെ പൊന്മണി കടയിലെ താളംവിടീല്‍ കൂട്ടം നേരെ മെടിക്കല്‍ കോളേജില്‍ക്ക് പാഞ്ഞു.... അപ്പോളേക്കും പുന്നൂസേട്ടനെ ICU വില്‍ നിന്നും ഇറക്കിയിരുന്നു.... രാജുവിനെ കണ്ടതും പുന്നൂസേട്ടന്റെ സകല കണ്ട്രോളും പോയി....


എടാ മഹാ പാപീ.... എന്നാലും നീ എന്നോടിത് ചെയ്തല്ലോ..... ഒരു നിമിഷം ആര്‍ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലാ...

അവന്‍റെ അമ്മേടെ ഒരു തൈരിന്‍റെ ലഹരി...........
ആശുപത്രി ആണെന്നൊന്നും ആരും വിചാരിച്ചില്ലാ... ആ ബ്ലോക്ക്‌ മുഴുവന്‍ കുലുങ്ങുന്ന ഒച്ചയില്‍ ചിരി ഉയര്‍ന്നു......