Search This Blog

Thursday, April 7, 2011

നന്മയുടെ ലോകം.....

2045 ഒക്ടോബര്‍ 8,
ചെമ്പനാട്ടെ വര്‍ഗീസിന്‍റെ മോള് കത്രീന പ്രസവിച്ചു, കുഞ്ഞിനു മൂന്നു കണ്ണ്... കേട്ടവര്‍ കേട്ടവര്‍ നെഞ്ചില്‍ കൈവച്ചു പറഞ്ഞു..
ഭഗവാനെ ശ്രീ പരമേശ്വരാ  അങ്ങ് ഇവിടെ അവതരിച്ചോ??
ദിവ്യ കുഞ്ഞിനെ കാണാന്‍ വേണ്ടി ആ നാട് മുഴുവന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ഓടി.. കണ്ടവര്‍ കണ്ടവര്‍ തൊഴുതു മാറി നിന്നു.. അന്ന് മുതല്‍ ചെമ്പനട്ടെ വര്‍ഗീസിന് ഒരു ഹിന്ദുത്വ ചായ്‌വ്  കണ്ടു തുടങ്ങി.. അമ്പലം കണ്ടാല്‍ അറിയാതെ നെഞ്ചില്‍ കൈവച്ചു ഈശ്വരാ എന്ന് വിളിക്കും, അമ്പലത്തിലെ പൂജകള്‍ക്കൊക്കെ സംഭാവന, നെറ്റിയില്‍ ചന്ദനക്കുറി...അങ്ങനെ വര്‍ഗീസ് മൊത്തത്തില്‍ ആളൊന്നു മാറി... അധിക നാള്‍ കഴിയുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ മറ്റൊരു വാര്‍ത്തയും ആ നാടിനെ നടുക്കി, കിഴക്കന്‍ ചെരിവിലെ ഒരു കുഞ്ഞിന്‍റെ ചെവിയും മൂക്കും വേഗത്തില്‍ വളരുന്നു... എല്ലാവരും ഒരേ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു.. കലികാല വൈഭവം... ദേവലോകത്ത്‌ നിന്നു എല്ലാരും ഇങ്ങു പോരുവാണോ, എന്തെങ്കിലും അത്യാപത്ത്‌ വരുന്നത് തടയാന്‍ ദൈവങ്ങള്‍ എല്ലാം അവതരിക്കുവാണോ?
ഞാനടക്കം പ്രയാമായ എല്ലാവരിലും ഈ സംശയം ആണ് ആദ്യം വന്നതു... പക്ഷെ അന്നാട്ടിലെ ചില വിദ്യാ സമ്പന്നര്‍ ആയ ചെറുപ്പക്കാര്‍ ഒരു സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു... ഇതൊരു ജനിതക മാറ്റത്തിന്‍റെ തുടക്കമാണോ? ഞെട്ടലോടെയാണ് ഈ സംശയം എല്ലാരും കേട്ടത്... ശരിയാവുമോ? ഏതായാലും ഇതിപ്പോള്‍ പതിവാണ്... ഈ ഗ്രാമം എന്നല്ലാ ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ഇടത്തും ഇതുപോലെയുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ പതിവായി തുടങ്ങി...
ഞാനടക്കമുള്ള പ്രായമുള്ളവര്‍ ആ ഒരു സംശയം ഒന്ന് വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി പപ്പനാവന്റെ ചായക്കടയില്‍ കൂടി..
എടോ നമ്പൂരി, താന്‍ പറ... തനിക്കെന്തു തോന്നുന്നു...
എടാ ചെറിയാച്ചാ.. താന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല... എന്നാലും എനിക്ക് തോന്നുന്നത്, കാലം ചെല മാറ്റങ്ങള്‍ ഒക്കെ മനുഷ്യനില്‍ വരുത്തുന്നുണ്ട്... താന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നോ പണ്ട് കോളേജില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ സുന്ദരിമാരായ പെണ്ണുങ്ങളെ വായിനോക്കാന്‍ വേണ്ടി നമ്മള്‍ മെനക്കെട്ട് നില്‍ക്കുന്നത്.... ആ ഒരു സൌന്ദര്യം താന്‍ കാണാറുണ്ടോ ഇപ്പോള്‍ എവിടെ എങ്കിലും? നീ പറ നമ്മുടെ ഒക്കെ കൊച്ചുമക്കള്‍ക്ക് നമ്മുടെ മക്കളുടെ അത്ര സൌന്ദര്യം ഉണ്ടോ? നല്ല ഉറപ്പുള്ള ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു ശരീരം താന്‍ കണ്ടിട്ട് എത്ര നാള്‍ ആയി.. ഓര്‍ക്കുന്നോ പണ്ട് നമ്മള്‍ GYM ഇല്‍ പോയി പൈസ കൊടുത്തിട്ട് അന്ന് രാത്രി മുഴുവന്‍ ഹൃതിക് റോഷന്റെ ബോഡി ഉം നമ്മുടെ തലയും ആയി സ്വപ്നം കണ്ടത്.. അത് പോലെ നല്ല ബോഡി ഉള്ള ഒരു നടന്‍ ഉണ്ടോ നമുക്ക്? എന്താ ശരിയല്ലേ....
ഈ ചോദ്യം ചെറിയാച്ചന്‍നോട് ചോദിച്ചിട്ട് കൃഷ്ണപിള്ളയെ നമ്പൂരി ഒന്ന് നോക്കി... കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ കണ്ണുകള്‍ ഈറന്‍ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു... അത് തുളുമ്പി ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി... കാരണം എല്ലാര്ക്കും മനസ്സിലായി... കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ മോളും ഗര്‍ഭിണി ആണ്... അടുത്ത മാസം ആണ് ഡേറ്റ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.... ഒരു വൈകല്യവും ഇല്ലാതെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ തരാന്‍ ഹിന്ദു ദൈവങ്ങളോടും, കൃസ്ത്യന്‍ ദൈവങ്ങളോടും , മുസ്ലിം ദൈവങ്ങളോടും എന്നും കൃഷ്ണപിള്ള കരഞ്ഞു പറയും... എല്ലാം ഒരു മനസ്സമാധാനത്തിന് വേണ്ടി...
ഏതായാലും ആ ചര്‍ച്ച തുടരാന്‍ ആര്‍ക്കും ഒരു താല്‍പര്യവും ഇല്ലായിരുന്നു...
ഒന്നും അങ്ങോട്ട്‌ അന്ഗീകരിക്കാന്‍ മനസ്സിന് മടി..
ഈ ലോകത്തിന്റെ നാശം മനുഷ്യന്‍റെ കൈ അബദ്ധങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണോ... വിവേചന ബുദ്ധി ഇല്ലാതെ സമ്പാദിച്ചു കൂട്ടാനുള്ള തിരക്കില്‍ വരും തലമുറയെ നമ്മള്‍ മറന്നു പോയോ?
എല്ലാരും പരമ ഭക്തരാണ് ഇന്ന്... എല്ലാരും ഉദാര മനസ്കര്‍.... എല്ലാരും എന്ത് സഹായം ചെയ്യാനും സന്നധര്‍...
വായ്ക്കരി  ഇടാന്‍ കുടുംബത്തില്‍ ഇളം തലമുറ ഇല്ല എന്നത് തന്നെ കാരണം... ഒരു കുട്ടി ഉണ്ടാവുക എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ തന്നെ അത് വളരെ അപൂര്‍വ്വമാണ്... അങ്ങനെ ഉണ്ടായാല്‍ തന്നെ ജനിതക വൈകല്യങ്ങള്‍ പ്രകടം... പിന്നെ ആര്‍ക്കു വേണ്ടി ആണ് ഈ സമ്പാദ്യമെല്ലാം... ഇന്നലെ പത്രത്തിലെ തന്നെ പ്രധാന വാര്‍ത്ത മനസ്സിനെ കുളിരനിയിക്കുന്നതായിരുന്നു... സോമാലിയായിലെ പട്ടിണി മാറുന്നു... എല്ലാവര്ക്കും ഭക്ഷണം കിട്ടാന്‍ ഗവര്‍ന്മെന്റ്  സഹായങ്ങള്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നു.. അമേരിക്ക ആണ് സഹായത്തിനു മുന്‍ പന്തിയില്‍...
ലോകം മുഴുവന്‍ നല്ല മനുഷ്യരെ കൊണ്ട് നിറയുന്നു... മനസ്സിന് സുഖം പകരാന്‍ ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ എന്ത് വാര്‍ത്ത ആണ് വേണ്ടത്... പണ്ട് പട്ടിണി ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരേ ഒരു ഗ്രാമമേ ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത് ഉള്ളതായി കേട്ടു കേള്‍വി ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളൂ..വൈക്കം ... അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവും വീടുകളും " അത്താഴ പഷ്‌നിക്കാരുണ്ടോ" എന്ന് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു ഇല്ലെന്നു ഉറപ്പു വരുത്തിയ ശേഷമേ അടക്കാരോള്ളൂ..ഇന്നിപ്പോള്‍ ലോകം മുഴുവന്‍ പട്ടിണി മാറിയിരിക്കുന്നു... ഈശ്വരന്‍ ഭൂമിയില്‍ അവതരിക്കാതെ തന്നെ ലോകം നന്മയുടെ വഴിയില്‍...
പക്ഷെ നമ്മള്‍ താമസിച്ചു പോയോ....

Wednesday, December 29, 2010

പുതു വര്‍ഷം.... ( കഥ )

ഉറക്കം ഉണര്‍ന്നത് അല്പം താമസിച്ചാണ്... പോസ്റ്റ്‌ മാന്‍ ന്‍റെ വിളി ആണ് ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തിയത്....ഉണര്ന്നെഴുന്നെല്‍ക്കുംപോള്‍ ദിവസങ്ങളെ കുറിച്ചും  ആഴ്ചകളെ കുറിച്ചും  മാസങ്ങളെ കുറിച്ചും  ഒരു ഏകദേശ ധാരണ വരാന്‍ കലണ്ടറില്‍ അതാതു ദിവസം മാര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന ഒരു പതിവ് എനിക്കുണ്ട്.. ഇന്ന് ദിവസം ഡിസംബര്‍ 31 . ഓ... നാളെ പുതുവര്‍ഷം ആണല്ലേ ...  എന്തൊക്കെയോ മനസ്സില്‍ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ ആ എഴുത്ത് പൊട്ടിച്ചു... 
തല കറങ്ങുവാണോ, അതോ ഭൂമി ഒന്ന് തിരിച്ചു കറങ്ങിയോ?
ഒന്നുകൂടി ഞാന്‍ ആ എഴുത്ത് സൂക്ഷിച്ചു വായിച്ചു... ഇത്തവണത്തെ മികച്ച ചെറുകഥാക്ര്‍ത്തിനുള്ള പുരസ്കാരം എന്നെത്തേടി എത്തിയിരിക്കുന്നു... ഇത്തവണ സമ്മാനത്തുകയും ഇരട്ടി..(നാല്  ലക്ഷം രൂപ - കഥയില്‍ ചോദ്യമില്ലാ .. ഈ അവാര്‍ഡ് നാല് ലക്ഷം തന്നെ). ഇന്നസെന്റ് ലോട്ടെരിയും പിടിച്ചു കിലുക്കം സിനിമയില്‍ കിടന്നപോലെ ഞാന്‍ നേരെ ചാരുകസേരയിലേക്ക് വീണു, ഒരു മാതിരി വികൃത സ്വരം എന്‍റെ കണ്ടത്തില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു....
രാവിലെ കുടിക്കാന്‍ ഇട്ടുവചിരിക്കുന്ന കട്ടന്‍ കാപ്പി അണ്ണാക്കില്‍ കുടുങ്ങിയെന്നു കരുതി അടുക്കളയില്‍ നിന്നരുന്ന ഭാര്യ ചട്ടുകവുമായി ഓടിക്കിതച്ചെത്തി... അവളുടെ ആ നില്പും വെപ്രാളവും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയ എനിക്ക് ബോധം വീണ്ടും പോയി.. അവള്‍ ഓടി അടുക്കളയില്‍ പോയി കുറെ വെള്ളം എടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു എന്‍റെ മോന്തക്ക് തളിച്ചു..
ഹാവൂ ആശ്വാസമായി.... ഞാന്‍ കണ്ണുതുറന്നു... സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്‍റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു ഒഴുകാന്‍  തുടങ്ങി... ഇതുകണ്ട് ഭാര്യ വീണ്ടും അങ്കലാപ്പിലായി... അപ്പോഴാണ്‌ എന്‍റെ കയ്യില്‍ കിടന്നു വിറയ്ക്കുന്ന ആ എഴുത്ത് പുള്ളിക്കാരി ശ്രദ്ധിച്ചത്... അവള്‍ വേഗം അത് എന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്നും തട്ടിപ്പറിച്ചു വായിച്ചു... അപ്പോഴും എന്‍റെ കയ്യില്‍ എഴുത്ത് ഉണ്ടെന്നുള്ള ഭാവത്തില്‍ ആ കൈ  ഒടിഞ്ഞുകുത്തി നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു... ഈ എഴുത്ത് വായിചാതും... പധോം.... ധാ ഹള... അവളുടെ ബോധം പോയി... ബാക്കി ഇരുന്ന വെള്ളം എടുത്തു അവളുടെ മോന്തക്ക് ഞാന്‍ തളിച്ചു.. അവളെ പൊക്കി എടുത്തു കസേരയില്‍ ഇരുത്തി...

എന്‍റെ എഴുത്തുകള്‍ ചുമ്മാ നേരമ്പോക്ക് ആണെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്ന അവള്‍ക്കു അതൊരു തിരിച്ചടി ആയിപ്പോയി... 
എന്‍റെ എല്ലാ കഥയ്ക്കും കൊള്ളാം എന്നൊരു പ്രോത്സാഹനം അല്ലാതെ, ഇതിയാന്‍ ഒരു സംഭവം ആണെന്നൊന്നും അവള്‍ക്കിതുവരെ തോന്നിയിട്ടുമില്ല, അങ്ങനെ ഒരു അഭിപ്രായം അവള്‍ പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല.... ഏതായാലും പുതുവര്‍ഷം കലക്കി...  ഞാന്‍ ഒന്ന് ഞെളിഞ്ഞു ചാര് കസേരയില്‍ ഇരുന്നു... കാലിന്മേല്‍ കാല്‍ കേറ്റി വച്ചു,... ഇപ്പോഴും ഞെട്ടല്‍ മാറാതെ ഇരിക്കുന്ന ഭാര്യയെ നോക്കി ഗമയില്‍ പറഞ്ഞു,
എടീ കടുപ്പത്തില്‍ ഒരു ചായ ഇങ്ങു എടുത്തേ...
തനിയെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ഒരു യന്ത്രത്തിന് സ്വിച്ച് ഇട്ടപോലെ അവള്‍ ആ മന്ദതയില്‍ എഴുന്നേറ്റു അടുക്കളയിലേക്കു പോയി... ഞാന്‍ പതിയെ പ്ലാനിങ്ങിലേക്ക് കടന്നു...
എവിടെ കൊള്ളിക്കാം ഈ നാല് ലക്ഷം രൂപ.... കടം വാങ്ങിച്ച വകുപ്പില്‍ കുറച്ചു തീര്‍ക്കാനുണ്ട്... ജോലി ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയ അന്ന് മുതല്‍ തുടങ്ങിയതാണ്‌ ഈ കടം.... എല്ലാക്കാലവും ആരോടെങ്കിലും ഒക്കെ കടം വങ്ങേണ്ട ഗതികേട് ഉണ്ടാവും... ഒരു ഭാരതീയന്‍ എന്നുള്ള നിലക്ക് അതൊരു കുറവായി ഞാന്‍ കണക്കാക്കുന്നില്ല... ഹം... ഒരു ഒന്നര ലക്ഷമെങ്കിലും വേണം കടം തീര്‍ക്കാന്‍... മകന്റെ പഠനത്തിനു കുറച്ചു പണം നീക്കിവെക്കണം.. ഒരു ഫിക്സെഡ് ടെപോസിറ്റ്‌ തുടങ്ങാം.. ഒരു രണ്ടു ലക്ഷമെങ്കിലും വേണം... അയ്യോ തീര്‍ന്നോ...ഇനി ഒരു അമ്പതിനായിരം തൂമ്പാ ഒണ്ട്‌... രണ്ടു കിലോ സവാള മേടിക്കുമ്പോള്‍ അത് തീരും.. പ്ലാനിംഗ് ... മണ്ണാങ്കട്ട... കഴിഞ്ഞ തവണ ഈ അവാര്‍ഡു കിട്ടിയ ഹതഭാഗ്യനെ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു സഹതപിച്ചു... പാവം രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ കൊണ്ട് എങ്ങനെ പുള്ളി ഓടിച്ചോ ആവോ?  ഇപ്പോഴും പുള്ളിയുടെ കടങ്ങളും പ്രാരാബ്ധാങ്ങളും ഒന്നും തീരാന്‍ വഴി ഇല്ല... ഹം... ഏതായാലും സവാള വാങ്ങുന്നത്  പിന്നീട് നോക്കാം...
ഏതായാലും ഭാര്യയെ ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം.. കല്യാണ സാരിക്ക് ശേഷം ഇതുവരെ ആ ലെവലില്‍ അവള്‍ക്കൊരു സാരി വാങ്ങിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല... അതിനൊള്ള പാങ്ങില്ലരുന്നു താനും.. ഏതായാലും അവളെ ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം...ഹം.. ഏതായാലും ഇത്തവണത്തെ ന്യൂ ഇയര്‍ പൊടി പൊടിക്കണം ... നാളെ പുലര്‍ച്ചെ തന്നെ ടൌണില്‍ പോയി എല്ലാം വാങ്ങാം...
അന്ന് നമ്മുടെ  ധവാന്റെ കടയിലും ചര്‍ച്ചാവിഷയം ഇത് തന്നെ ആയിരുന്നു... ഞാന്‍ ഗമയില്‍ ആ ചര്‍ച്ചയിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമായി... എല്ലാവരിലും എന്നോടൊരു ആരാധനയും ബഹുമാനവും ഉണ്ടായതായി ഒരു തോന്നല്‍... കൊള്ളാം...  
ഏതായാലും നാളത്തെ പ്ലാന്‍ ഒക്കെ ആലോചിച്ചു  നേരത്തെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു.... 
പിറ്റേന്ന് പുലര്‍ച്ചെ തന്നെ ഉണര്‍ന്നു... ആകെ ഒരു ഉന്മേഷം... ഭാര്യയെ ഉണര്തെണ്ടാ എന്ന് കരുതി ലൈറ്റ് ഒന്നും ഇടാന്‍ നിന്നില്ല... നേരെ ബാത്രൂമില്‍ കയറി കുളിച്ചു ടൌണിലേക്ക് വിട്ടു... അല്പം താമസിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ല.. നടക്കാന്‍ പോയിട്ട് വല്ലയിടത്തും വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞു നില്‍ക്കുവാനെന്നു അവള്‍ കരുതിക്കോളും... ഏതായാലും ഇന്നവള്‍ ഞെട്ടും... അമ്മാതിരി ഒരു സാരിയെങ്കിലും അവള്‍ക്കു വാങ്ങണം... ടൌണില്‍ അല്പം കൂടുതല്‍ സമയം ചിലവഴിചെങ്കിലും ഏതായാലും ഒരു ഇരുപത്തയ്യായിരം രൂപയോളം വിലയുള്ള ഒരു സാരി അവള്‍ക്കു ഞാന്‍ വാങ്ങി... കയ്യില്‍ കരുതിയിരുന്ന കാശിന്റെ മുക്കാല്‍ ഭാഗവും തീര്‍ന്നു...പുതുവര്‍ഷം അല്ലെ... എല്ലാവര്ക്കും എടുത്തേക്കാം എന്ന് കരുതി അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും മകനും അനിയനും കുടുംബത്തിനും എല്ലാവര്ക്കും എടുത്തു വസ്ത്രങ്ങള്‍. "ബില്ലൊന്നും മാറ്റെണ്ടാ, എല്ലാം അതില്‍ കിടന്നോട്ടെ" എന്ന് കടയില്‍ പറഞ്ഞു.....എല്ലാവരും അറിയട്ടെ കുറഞ്ഞതൊന്നും അല്ല എടുത്തിരിക്കുന്നതെന്നു...  
ശൂം...കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ കഴിഞ്ഞ കുറെ  മാസത്തെ നീക്കിയിരുപ്പ് അങ്ങ് തീര്‍ത്തു... ഹം.. കുഴപ്പമില്ല... അവാര്‍ഡ്‌ ഒക്കെ കിട്ടിയതല്ലേ... ഏതായാലും ഈ മാസം അവാര്‍ഡ്‌ തുക കിട്ടാതിരിക്കില്ല... അതുകൊണ്ട് ഏതായാലും ഈ ചെലവ് ഒരു ഭാരമായി തോന്നിയില്ല... 
ഏതായാലും ഒരു നാലഞ്ചു മണിക്കൂറുകള്‍ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി... കയ്യില്‍ കണ്ട സമ്മാന പോതികളുടെ  എണ്ണവും വലിപ്പവും കണ്ടു വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരും അമ്പരന്നു... ഏതായാലും എല്ലാര്ക്കും ഈ പുതുവര്‍ഷം സന്തോഷമായി... എന്നാലും ഭാര്യയുടെ മുഖത്തെ അങ്കലാപ്പ് എന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചു... ഇവളുടെ മുഖമെന്താ തെളിയാത്തെ ? സാരിയുടെ ബില്ല് കൂടിയതുകൊണ്ടാണോ? ഏതായാലും സൗകര്യം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഭാര്യ എന്‍റെ അടുത്ത് വന്നു ചോദിച്ചു, നിങ്ങളുടെ തലയ്ക്കു വട്ടായോ? ഇത്രയും പൈസാ ചിലവാക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കെന്താ തലയ്ക്കു നല്ല സുഖമില്ലേ ? എങ്ങനെ ചൊറിഞ്ഞു വരാതിരിക്കും... 
എടീ...   അവാര്‍ഡ് ഒക്കെ കിട്ടിയതല്ലേ... എല്ലാര്ക്കും സന്തോഷമായിക്കൊട്ടെന്നു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു... 
അവള്‍ നെറ്റി ച്ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... ന്താന്ന് ? എന്ത് അവാര്‍ഡ് ? 
ഞാന്‍ ഒന്ന് അങ്കൂഷിയായി... ശ്ശെടാ... ഇവള്‍ ഇത്ര പെട്ടന്ന് ഇത്രയും വല്യ കാര്യം മറന്നോ? 
അപ്പം നീ മറന്നോ ഇന്നലെ എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ല ചെറുകഥാ കൃത്തിനുള്ള അവാര്‍ഡ് കിട്ടിയത്... ഇന്ന് ന്യൂ ഇയര്‍ കൂടിയല്ലേ ? എല്ലാരും ആ സന്തോഷം ഒന്ന് പങ്കിടട്ടെന്നു കരുതിയാ ഞാന്‍.. 
ന്താന്ന്... ഇന്ന് ന്യൂ ഇയര്‍ ഒന്നും അല്ല മനുഷ്യാ... നിങ്ങള്‍ ഏതാണ്ട് സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് കിടന്നു തുള്ളിയതാണോ? 
സ്വപ്നം.... ആ വാക്ക് ഒരു അമിട്ട് പൊട്ടുന്നപോലെ എന്‍റെ നെഞ്ചിനകതൊന്നു പൊട്ടി... ഞാന്‍ ഓടി പോയി കലണ്ടര്‍ നോക്കി... 
ട്ടേ.... അടിച്ചു .. അടിച്ചു കാണണം ...തലക്കിട്ടു ആരാണ്ട് ഒരെണ്ണം തന്നപോലെ.... 
ഇന്ന് ഡിസംബര്‍ 31 ... ഈശ്വരാ... അപ്പോള്‍ എനിക്ക് കിട്ടിയ അവാര്‍ഡ് !!!!  

അയ്യോ... തല കറങ്ങുവാണോ, അതോ ഭൂമി ഒന്ന് തിരിച്ചു കറങ്ങിയോ?